Οι κακώσεις του αρθρικού χόνδρου στο γόνατο μπορεί ν' αφορούν τις αρθρικές επιφάνειες του μηριαίου, της κνήμης ή της επιγονατίδας. Είναι συχνότερες ανάμεσα στους αθλητές που ασχολούνται με βίαια σπορ, εμφανίζονται όμως και σε κανονικούς δρομείς, ιδιαίτερα σε όσους έχουν υποστεί παλαιά μία ρήξη μηνίσκου ή μία συνδεσμική κάκωση ή έχουν υποβληθεί σε ανοικτή ή αρθροσκοπική μηνισκεκτομή.
Η επιβάρυνση του αρθρικού χόνδρου συνεπάγεται αλλοιώσεις που διαταράσσουν την ομαλότητα των αρθρικών επιφανειών και την εμβιομηχανική του γόνατος. Η εκφύλιση που ακολουθεί οδηγεί νομοτελειακά σε πρώιμη οστεοαρθροπάθεια.
Οι κακώσεις του αρθρικού χόνδρου στο γόνατο μπορεί να μη γίνουν έγκαιρα αντιληπτές. Οι ακτινογραφίες δεν είναι σε θέση να δείξουν τα πρώιμα σημεία και η διάγνωση θα βασιστεί στα συμπτώματα του ασθενούς και τα κλινικά ευρήματα.
Το γόνατο εμφανίζεται συνήθως οιδηματώδες, εξαιτίας του συνυπάρχοντος υδράρθρου. Ο πόνος εμφανίζεται στη διάρκεια της άσκησης και μπορεί λανθασμένα να εκληφθεί σαν απότοκος μηνισκικής ρήξης. Η διαφορική διάγνωση θα πραγματοποιηθεί με την αρθροσκόπηση του γόνατος.
Από θεραπευτική πλευρά, ο αθλητής θα πρέπει:
-να γυμνάσει τον τετρακέφαλο και τους οπίσθιους μηριαίους μυς,
-να χρησιμοποιήσει θερμά επιθέματα.
Ο γιατρός μπορεί:
να προβεί σε αρθροσκόπηση ή ανοικτή αρθροτομή, με σκοπό την αφαίρεση του εκφυλισμένου τμήματος του αρθρικού χόνδρου, να συμβουλεύσει τον αθλητή ν' ασχοληθεί στο εξής με ένα σπορ που έχει λιγότερες και ηπιότερες απαιτήσεις από το γόνατο. Ο δρομέας μπορεί ν' αρχίσει ν' ασχολείται π.χ. με την κολύμβηση.
Σχαλιδωτική οστεοχονδρίτιδα
Η σχαλιδωτική οστεοχονδρίτιδα συνεπάγεται την αποκόλληση οστεοχόνδρινου τμήματος από την αρθρική επιφάνεια του έσω ή του έξω μηριαίου κονδύλου στο εσωτερικό του γόνατος. Σπάνιες εντοπίσεις της βλάβης αφορούν την αρθρική επιφάνεια της επιγονατίδας. Αναφέρονται παρόμοιες βλάβες και σε διάφορες άλλες περιοχές του ερειστικού συστήματος, όπως στον κόνδυλο του βραχιονίου στον αγκώνα και στο θόλο του αστραγάλου στην ποδοκνημική. Η νόσος προσβάλλει νεαρά άτομα, ηλικίας 12-16 ετών, που ανήκουν και στα δύο φύλα.
Το οστεοχόνδρινο τμήμα που αποκολλάται μπορεί να είναι μεγάλο όσο ένα φουντούκι. Προοδευτικά αποχωρίζεται από το υποκείμενο οστό και «πέφτει» μέσα στην αρθρική κοιλότητα σαν ελεύθερο σώμα, προκαλώντας προβλήματα εμπλοκής του γόνατος ή δημιουργίας υδράρθρου από τον ερεθισμό του αρθρικού υμένα.
Οι αθλητές με σχαλιδωτική οστεοχονδρίτιδα διαμαρτύρονται συνήθως για πόνο στο γόνατο, για περιοδικά επεισόδια οιδήματος (υδράρθρου) και αρκετά συχνά για ένα κινητό ελεύθερο σώμα, το οποίο μπορεί να ψηλαφηθεί κατά την κλινική εξέταση. Δεν είναι σπάνιες οι περιπτώσεις εκείνες που το γόνατο μπορεί να υποστεί εμπλοκή και ο ασθενής αδυνατεί να το κινήσει.
Ο ακτινολογικός έλεγχος είναι απαραίτητος και συνήθως είναι σε θέση ν' αποκαλύψει τη βλάβη. Ωστόσο, εκτός από τις συμβατικές ακτινολογικές προβολές (προσθιοπίσθια και πλάγια), χρειάζονται ειδικές λήψεις, όπως η διακονδύλιος του γόνατος και η αξονική ή κατ' εφαπτομένη της επιγονατίδας.
Η διάγνωση μπορεί να επιβεβαιωθεί με αρθροσκόπηση του γόνατος, υπό γενική αναισθησία και κάτω από χειρουργικές συνθήκες ασηψίας-αντισηψίας.
Η θεραπεία μπορεί να είναι συντηρητική ή χειρουργική. Η ανάπαυση θεωρείται ο ακρογωνιαίος λίθος κάθε θεραπευτικής προσπάθειας και είναι η μόνη λύση όταν το πρόβλημα είναι μικρό. Παρόλα αυτά, ο γιατρός θα χρειαστεί, αρκετά συχνά, ν' ακινητοποιήσει το γόνατο με ένα ελαφρό γύψινο νάρθηκα για 2-3 εβδομάδες.
Η χειρουργική αντιμετώπιση της σχαλιδωτικής οστεοχονδρίτιδας πραγματοποιείται είτε με το αρθροσκόπιο ή με ανοικτή αρθροτομή.
Ο χειρουργημένος αθλητής μπορεί να επιστρέψει στις αθλητικές του δραστηριότητες μετά 3-6 μήνες και πάντα αφού προηγουμένως συμβουλευθεί το γιατρό του. Πριν την επιστροφή απαιτείται η εκγύμναση των μυών (τετρακέφαλου και οπισθίων μηριαίων) και η εξασφάλιση της πλήρους κινητικότητας του γόνατος.
Χονδρασβέστωση του γόνατος
Πρόκειται για μία σπάνια νόσο, κατά την οποία νησίδες χόνδρου αναπτύσσονται στον αρθρικό υμένα του γόνατος σαν αποτέλεσμα χονδρομεταπλασίας του συνδετικού ιστού του χορίου. Μερικά ογκίδια υφίστανται ενδοχόνδριο οστεοποίηση, αποκολλώνται απ' τον υμένα και αποπίπτουν μέσα στην άρθρωση σαν ελεύθερα σώματα.
Η χονδρασβέστωση διακρίνεται σε πρωτοπαθή άγνωστης αιτιολογίας και σε δευτεροπαθή, η οποία συμπορεύεται με εκφυλιστική οστεοαρθροπάθεια και οφείλεται σε τραυματισμό, σχαλιδωτική οστεοχονδρίτιδα, φλεγμονώδη και μη αρθροπάθεια.
Η αντιμετώπιση της χονδρασβέστωσης συνίσταται στην αρθροσκοπική αφαίρεση των ελεύθερων σωμάτων και την έκπλυση της άρθρωσης. Η παλαιά, ευρέως εφαρμοζόμενη, αφαίρεση του αρθρικού υμένα (υμενεκτομή) δεν εξαλείφει την πιθανότητα υποτροπής ή εξαλλαγής της νόσου. Όταν υπάρξει υποτροπή, επαναλαμβάνεται εύκολα η αρθροσκοπική έκπλυση.
Χονδρομαλάκυνση της επιγονατίδας
Η χονδρομαλάκυνση της επιγονατίδας, δηλαδή η βλάβη του χόνδρου στην οπίσθια επιφάνεια της επιγονατίδας, εμφανίζεται κατά κανόνα σε νεαρούς αθλητές ηλικίας 10-25 ετών και συνδυάζεται συνήθως με το τρέξιμο σε κατωφέρεια.
Ορισμένοι ανατομικοί ή και λειτουργικοί παράγοντες μπορεί να ενοχοποιηθούν για την παθογένεια του συνδρόμου:
"η μικρή σε μέγεθος επιγονατίδα,
"η επιγονατίδα που βρίσκεται ψηλά, πάνω από τη μεσοκονδύλια εντομή (patella alta),
"η γενικευμένη συνδεσμική χαλαρότητα του ατόμου,
"η υπερκινητική επιγονατίδα, που εξαρθρούται από τη θέση της μερικά ή ολικά,
"σφιχτοί ανατομικοί σχηματισμοί, που τείνουν να μετακινήσουν την επιγονατίδα προς τα έξω (λαγονοκνημιαία ταινία, έξω πλατύς μυς),
"ατροφία του τετρακέφαλου, ιδιαίτερα του έσω πλατέος μυός,
"διαταραχή της μυϊκής ισορροπίας μεταξύ του τετρακέφαλου και των οπισθίων μηριαίων,
"αυξημένη γωνία μεταξύ μηρού-κνήμης (βλαισογονία),
"γωνία Q μεγαλύτερη από 20° (η γωνία Q σχηματίζεται αφενός από τη γραμμή κατά μήκος του άξονα δράσης του τετρακέφαλου μυός και αφετέρου από τη γραμμή του επιγονατιδικού συνδέσμου),
"υπερπρηνισμός του ποδιού μαζί με εσωτερική στροφή της κνήμης, που συνεπάγονται μείωση της γωνίας Q και τροποποίηση της δύναμης έλξης του τετρακέφαλου μυός.
Το αποτέλεσμα της αλληλεπίδρασης μερικών ή όλων αυτών των παραγόντων είναι η άσκηση πίεσης στον αρθρικό χόνδρο της επιγονατίδας, ο οποίος προοδευτικά εμφανίζει ρωγμές και φυσαλλίδες, ενώ η επιφάνεια του γίνεται μαλακή και τραχεία. Επειδή ο χόνδρος στερείται νευρικών ινών, η αρχόμενη βλάβη του δεν συνοδεύεται με πόνο, εκτός εάν συνυπάρχει φλεγμονή του αρθρικού υμένα και ύδραρθρο. Στις προχωρημένες περιπτώσεις, που ο χόνδρος έχει φθαρεί τόσο ώστε ν' αφήνει απροστάτευτο το υποκείμενο οστό, ο πόνος είναι σχεδόν μόνιμος σε κάθε δραστηριότητα.
Τα συμπτώματα και τα κλινικά σημεία της χονδρομαλάκυνσης της επιγονατίδας είναι χαρακτηριστικά.
Ο πόνος είναι διάχυτος, απροσδιόριστος, φαίνεται όμως ότι αφορά την οπίσθια επιφάνεια της επιγονατίδας κι επιδεινώνεται στη διάρκεια άσκησης ή με τη φόρτιση του γόνατος, όπως π.χ. στην πλήρη κάμψη του. Ο πόνος είναι πιο έντονος όταν η αθλητής τρέχει σε κατωφέρεια ή όταν κατεβαίνει σκαλιά. Σε προχωρημένες περιπτώσεις, εμφανίζεται όταν ο αθλητής ανασηκώνεται από την καθιστική θέση στην όρθια ή όταν κάθεται οκλαδόν.
Κατά την κλινική εξέταση, διαπιστώνονται τοπική ευαισθησία και κριγμός στις κινήσεις της επιγονατίδας, ενώ ο πόνος εκλύεται κάθε φορά που η επιγονατίδα πιέζεται πάνω στο μηριαίο. Μερικές φορές γίνεται αντιληπτή η παρουσία υγρού στο εσωτερικό του γόνατος (ύδραρθρο).
Ο ακτινολογικός έλεγχος μπορεί ν' αποκαλύψει ανατομικές ανωμαλίες στην κατασκευή της επιγονατίδας και των μηριαίων κονδύλων καθώς επίσης και τη φυσιολογική ή παθολογική συσχέτιση των αρθρικών τους επιφανειών. Η αρθροσκόπηση, παρόλα αυτά, είναι η μόνη διαγνωστική μέθοδος που έχει τη δυνατότητα ν' αποκαλύψει με ακρίβεια το μέγεθος και το βαθμό της βλάβης και να συμβάλει στη θεραπεία.
Από θεραπευτική άποψη, ο αθλητής θα πρέπει ν' αναπαυθεί ή να ελαχιστοποιήσει την ένταση, να εφαρμόσει θερμά επιθέματα, να χρησιμοποιήσει ειδικές (υποστηρικτικές) ελαστικές επιγονατίδες και ν' ασκήσει τους μυς (τετρακέφαλο και οπίσθιους μηριαίους) ισομετρικά.
Ο γιατρός μπορεί να προτείνει φυσικοθεραπεία, ν' αναγράψει αντιφλεγμονώδη δισκία και να προβεί σε αρθροσκοπικό «καθαρισμό» του φθαρμένου χόνδρου.
Η υπερβολική κ επανειλημένη κατανάλωση αλκοολούχων ποτών είναι υπεύθηνη για το συχνό φαινόμενο εθισμού σε ναρκωτικά στο σύνολο του παγκόσμιου πληθυσμού.
Αίτια: Ο αλκοολισμός είναι μια ασθένεια που επάγεται απο ψυχολογικούς κ κοινωνικούς παράγοντες. Μεταξύ των ψυχολογικών παραγόντων που προδιαθέτουν γι' αυτή την ασθένεια, ξεχωρίζει η επίδραση που έχει στα παιδιά κ τους εφήβους ένα περιβάλλον στο οποίο είναι αποδεκτή ή προτρέπεται η επαναλαμβανόμενη χρήση του αλκοόλ, καθώς σ΄ αυτές τις ηλικίες η μίμηση της συμπεριφοράς των ενηλίκων αποτελεί κεντρικό τμήμα της διαδικασίας εκπαίδευσης. Επιπλέον το αλκοόλ δρα αίροντας τις αναστολές κ μειώνει το άγχος, γι'αυτό κ πολλοί άνθρωποι καταναλώνουν αλκοολούχα ποτά όταν βρίσκονται σε δύσκολες συνθήκες ή γενικά για να καταπολεμήσουν τις αναστολές τους ή να παρηγορηθούν για τις αποτυχίες τους. Η εμπορική κ διαφημιστική πίεση , καθώς επίσης κ ορισμένες συνήθειες κ κοινωνικές προκαταλήψεις, όπως η ιδέα ότι τα αλκοολούχα ποτά είναι απαραίτητα σε όλες τις γιορτές, επίσης παίζουν σημαντικό ρόλο στην τάση κατανάλωσής τους κ στη δημιουργία αυτής της ασθένειας.
Τέλος τα εγγενή χαρακτηριστικά αυτού καθαυτού του ναρκωτικού της αιθυλικής αλκοόλης είναι αυτά που ενεργοποιούν το μηχανισμό αυτού του εθισμού.
Οξεία τοξίνωση
Η οξεία αλκοολική τοξίνωση που έχει σαν συνέπεια μια κατάσταση μέθης ( στην κοινή γλώσσα μεθύσι) προκαλείται απο την κατασταλτική δράση που ασκεί η αλκοόλη στο κεντρικό νευρικό σύστημα.
Το αλκοόλ που καταναλώνεται με τα αλκοολούχα ποτά απορροφάται στον πεπτικό σώληνα κ περνά στο κυκλοφορικό σύστημα. Ενα μικρό ποσοστό αποβάλλεται με τα ούρα τον ιδρώτα κ την αναπνοή, αλλά το υπόλοιπο παραμένει στην κυκλοφορία του αίματος μέχρι την στιγμή κατά την οποία προσλαμβάνεται κ σιγά σιγά μεταβολίζεται απο τα ηπατικά κύτταρα.
Η κατασταλτική δράση του αλκοόλ στο κεντρικό νευρικό σύστημα είναι ανάλογη της αλκοολαιμίας , όπως ονομάζεται η συγκέντρωση του αλκοόλ στο αίμα. Αλκοολαιμία της τάξης των 0.5gr/l προκαλεί αίσθηση ηρεμίας κ ευεξίας ενώ όταν φθάνει ή υπερβαίνει τα 0.8gr/l εκδηλώνεται με απώλεια του αισθήματος της αυτοκριτικής άρση των αναστολών κ ευφορία. Απο τα 2gr/l κ πάνω η αλκοολαιμία προκαλεί παρεμπόδιση των διανοητικών λειτουργιών, σημαντική καταστολή των αντανακλαστικών διαταραχές στην βάδιση κ την άρθρωση των λέξεων κ μεταβολές της ψυχικής διάθεσης. Απο τα 3gr/l επικρατεί κωματώδης κατάσταση κ στα 4gr/l αλκοόλης ανά λίτρο αίματος συνήθως επέρχεται ο θάνατος λόγω καρδιοαναπνευστικής παράλυσης.
Μια τοξική ουσία που προκαλεί εθισμό.
Η αιθυλική αλκοόλη ή αιθανόλη που είναι γνωστή κ σαν οινόπνευμα είναι μια ουσία που χρησιμοποιείτε για ιατρικούς σκοπούς λόγω των αντισηπτικών της ιδιοτήτων περιέχεται επίσης κ στα αλκοολούχα ποτά.
Αν κ η προμήθεια αυτών των ποτών είναι νόμιμη το αλκοόλ πρέπει να θεωρείται ναρκωτικό, δεδομένου ότι είναι ικανό να προκαλέσει σημαντική φυσική κ ψυχική εξάρτηση διαπιστωμένη ανοχή ή σταδιακή αύξηση των δόσεων για την εξασφάλιση του ίδιου αποτελέσματος κ σύνδρομο στέρησης με σοβαρές εκδηλώσεις. Έτσι όπως όλες οι ψυχοτρόπες ουσίες κ το αλκοόλ έχει την ιδιότητα να προκαλεί εθισμό.
Απο την άλλη μεριά το αλκοόλ είναι μια ουσία τοξική δεδομένου ότι έχει επιβλαβή δράση σε διάφορα όργανα κ ιστούς: απο τη μια μεριά η κατασταλτική δράση που ασκεί στο κεντρικό νευρικό σύστημα μπορεί να οδηγήσει σε οξεία αλκοολική τοξίνωση κ απο την άλλη, ερεθίζει το βλεννογόνο των ανωτέρων αγωγών του πεπτικού συστήματος κ έχει καταστρεπτική δράση σε διάφορους τύπους κυττάρων κυρίως τα νευρικά κ τα ηπατικά.
Όταν το αλκοόλ καταναλώνεται με μέτρο ο οργανισμός μπορεί ν' αμυνθεί στα βλαβερά του αποτελέσματα.
Πάντως όταν καταναλώνεται σε υπερβολικές δόσεις κ γίνεται συνήθεια δημιουργείται εθισμός με όλες του τις επιπτώσεις κ αργά ή γρήγορα εκδηλώνονται τα τοξικά του αποτελέσματα με τη μορφή διαφόρων ασθενειών του ήπατος του πεπτικού κ του νευρικού συστήματος.
Οίνος ευφραίνει καρδίαν ανθρώπου έλεγαν κ λένε ακόμα, όταν βέβαια καταναλώνεται με μέτρο.
Ψεύτικοι Μύθοι: Η ιδέα ότι η κατανάλωση ποτού αυξάνει την αντοχή την αρρενωπότητα κ τη φυσική δύναμη είναι εντελώς λαθασμένη.
Ευθύνεται για ένα μεγάλο ποσοστό ατυχημάτων κ θανάτων.
Το σύνδρομο στέρησης: Μια απο τις πιο χαρακτηριστικές εκδηλώσεις του αλκοολισμού είναι το σύνδρομο στέρησης που προκαλείται όταν διακόπτεται η κατανάλωση αλκοόλ. Τα πιο χαρακτηριστικά συμπτώματα της αλκοόλικής στέρησης είναι η τρεμούλα η αδυναμία οι διάρροιες κ η άφθονη εφίδρωση. Γενικά αυτά τα συμπτώματα εμφανίζονται κάθε πρωί όταν το αλκοόλ έχει εξαφανιστεί απο την κυκλοφορία του αίματος κ υποχωρούν όταν ο ασθενής καταναλώνει κάποιο αλκοολούχο ποτό. Αυτό είναι το αίτιο κ επίσης η εξήγηση γιατί πολλοί αλκοολικοί αρχίζουν να πίνουν μόλις ξυπνήσουν κ ένα σαφές σημάδι ότι ο ασθενής έχει αναπτύξει μια ουσιαστική εξάρτηση απο το αλκοόλ.
Σε ορισμένες περιπτώσεις οι εκδηλώσεις της στέρησης είναι πιο σοβαρές. Αυτό είναι που συμβαίνει με το περίφημο delirium tremens, που συνήθως εμφανίζεται λίγες μέρες μετά τη διακοπή της κατανάλωσης αλκοόλ κ χαρακτηρίζεται απο μεγάλη ανησυχία, τρεμούλα, εφίδρωση, υψηλό πυρετό, απώλεια του προσανατολισμού, διανοητική σύγχυση, σπασμούς κ τρομακτικές παραισθήσεις, κυρίως οπτικές, στις οποίες ο ασθενής πιστεύει ότι βλέπει τρομακτικά ζωύφια να τον καταδιώκουν κ να τον απειλούν. Γενικά τα συμπτώματα υποχωρούν αυθόρμητα μέσα σε λίγες μέρες. Πάντως είναι καλό να εισαχθεί ο ασθενής σε κάποιο νοσοκομείο καθώς με την κατάλληλη θεραπεία μπορεί να μειωθούν κ να προληφθούν ενδεχόμενες άνοδοι της θερμοκρασίας που θα μπορούσαν να έχουν μοιραία εξέλιξη.
Η νόσος Duchenne, η πιο σοβαρή μυική δυστροφία, εκδηλώνεται κατά την ηλικία των πέντε ετών κ προσβάλλει τους μυς της πυέλου, των μηρών, του κορμού κ των ώμων. Κληρονομικότητα. Η διαταραχή οφείλετε σε μια γενετική ανωμαλία που εντοπίζεται στο φυλετικό χρωμόσωμα Χ. Οι γυναίκες σπανίως πάσχουν απ' αυτήν τη νόσο, καθώς το γενετικό τους υλικό διαθέτει δυο χρωμοσώματα Χ κ για να εκδηλωθεί η διαταραχή πρέπει κ τα δυο χρωμοσώματα Χ να είναι αλλοιωμένα, γεγονός που συμβαίνει σπάνια. Αντιθέτως το γενετικό υλικό των ανδρών διαθέτει μόνο ένα χρωμόσωμα Χ, με αποτέλεσμα όταν αυτό παρουσιάζει ανωμαλία να εμφανίζεται τελικά η νόσος. Για το λόγο αυτό η νόσος Duchenne εμφανίζεται περισσότερο σε άντρες.
Η γενετική ανωμαλία που ευθύνεται για τη νόσο Duchenne μεταδίδεται κληρονομικά, ωστόσο είναι αναγκαίες κάποιες διευκρινίσεις. Όλοι οι άνδρες θα μπορούσαν να μεταδώσουν την ανωμαλία στα παιδιά τους, αλλά στην πράξη συνήθως δεν καταφέρνουν να τεκνοποιήσουν. Για το λόγο αυτό, η νόσος μεταδίδεται μέσω των γυναικών που είναι φορείς της γενετικής ανωμαλίας στο χρωμόσωμα Χ. Πρόκειται για γυναίκες που φέρουν τη γενετική ανωμαλία αλλά δεν είναι ασθενείς, καθώς διαθέτουν φυσιολογικό χρωμόσωμα Χ, αλλά μπορούν σε κάθε περίπτωση να τη μεταδώσουν στους γιους κ τις κόρες τους. Όταν συμβεί τελικά η εν λόγω μετάδοση, οι κόρες μετατρέπονται σε φορείς ενώ οι γιοι αναπτύσουν την νόσο.
Εκδηλώσεις κ εξέλιξη. Η πιο συχνή αρχική εκδήλωση της διαταραχής είναι η εξασθένιση των μυών των μηρών που μπορεί να παρουσιαστεί με δυσκολίες στο βάδισμα ή το τρέξιμο, ή μάλιστα, στις πιο σοβαρές περιπτώσεις, με καθυστέρηση στην εκμάθηση της βάδισης. Οι πτώσεις είναι πολλή συχνές κ είναι σύνηθες το παιδί για να μπορέσει να σηκωθεί να στηρίζει τα χέρια του στα γόνατα.
φώτο πηγή internet
Επιπλέον αργότερα το νήπιο αρχίζει να βαδίζει κινώντας την λεκάνη με έναν τρόπο που θυμίζει το περπάτημα της χήνας. Εξάλλου κατά τις πρώτες φάσεις της νόσου κάποιοι μύες αναπτύσουν ψευδο-υπερτροφία, δηλ. μεγαλώνουν επειδή κατακρατούν λίπος κ ίνες συνδετικού ιστού. Αυτή η ψευδο-υπερτροφία η οποία επηρεάζει κυρίως τους μυς των ώμων, προκαλεί ορισμένες ανωμαλίες στις στάσεις κ τις κινήσεις όπως τάση για περπάτημα στις μύτες των ποδιών δυσκολία στο σήκωμα της πτέρνας κ εμφανής ανικανότητα στη συγράτηση αντικειμένων με τα χέρια το πλύσιμο του προσώπου ή το χτένισμα.
Με την πάροδο των χρόνων η μυική ψευδο-υπερτροφία εναλλάσεται με εμφανή ατροφία κ ταυτόχρονα πλήττονται άλλες μυικές ομάδες. Έτσι π.χ εξασθενούν οι μυς της κάτω περιοχής της πλάτης που έχει ως αποτέλεσμα να εξογκώνεται η κοιλιά προς τα εμπρός, γεγονός που επιδεινώνει την ήδη προβληματική ισορροπία κ βάδιση.
Συνήθως κατά την ηλικία των 10 ή 15 ετών τα άτομα αυτά δεν μπορούν να μετακινούνται μόνα τους κ χρειάζονται αναπηρικό αμαξίδιο.
Σ' αυτές τις φάσεις της νόσου είναι επίσης πολλή συνηθισμένο φαινόμενο τα κατάγματα, οι αρθρικές κ σκελετικές παραμορφώσεις, όπως επίσης αρχίζουν να παρουσιάζονται σοβαρές καρδιακές κ αναπνευστικές επιπλοκές που μπορεί να προκαλέσουν το θάνατο μέσα σε λίγα χρόνια.
- Οι γυναίκες που έχουν οικογενειακό ιστορικό με κάποιο είδος μυικής δυστροφίας πρέπει να επισκεφτούν έναν ειδικό για να διαπιστωθεί εάν είναι φορείς της γενετικής ανωμαλίας.
Φυσικοθεραπεία βοηθάει αρκετά στην δύσκολη αυτή πάθηση.
Ψυχοθεραπεία λόγω του ότι τα παιδιά με δυστροφίες είναι δύσκολα στην μάθηση κ στη σχέση τους με τα άλλα παιδιά.
Τακτική άσκηση, κολύμβηση, σωστή φυσικοθεραπεία, σωστή διατροφή για τον έλεγχο του σωστού βάρους του σώματος, μέτρα κατάλληλα για την καλύτερη δυνατή ποιότητα ζωής κ διαβίωσεις.
Αίτια Μυικών Δυστροφιών: Το πιο χαρακτηριστικό πρόβλημα των μυικών δυστροφιών είναι η εκφύλιση των μυικών κυττάρων ή ινών, που αποτελούν το βασικό συστατικό του μυικού ιστού. Ο όρος εκφύλιση χρησιμοποιείται στην ιατρική για να περιγράψει διαταραχές που προκαλούν σταδιακή αλλοίωση της δομής ενός συγκεκριμένου ιστού. Αυτό ακριβώς συμβαίνει κ στις μυικές δυστροφίες οι οποίες χαρακτηρίζονται απο χρόνια κ σταδιακή φθορά της δομής κ της λειτουργίας των σκελετικών μυών. Συνήθως η φθορά αυτή δεν επηρεάζει όλους τους σκελετικούς μυς, αλλά μόνο ορισμένες ομάδες, ανάλογα με τον τύπο μυικής δυστροφίας για τον οποίο πρόκειται κάθε φορά. Αίτιο των μυικών δυστροφιών είναι η ύπαρξη διαφόρων γενετικών ανωμαλιών που μεταδίδονται κληρονομικά κ επηρεάζουν τα γονίδια που είναι υπεύθυνα για την ανάπτυξη κ την συντήρηση των μυικών ινών. Όταν αυτές οι ανωμαλίες είναι αρκετά σοβαρές οι μυικές ίνες εκφυλίζονται κ αντικαθίστανται με ινώδη συνδετικό ιστό ή με λιπώδη ιστό, ενώ πολλές απο αυτές νεκρώνονται. Με τον τρόπο αυτό η ανάπτυξη των σκελετικών μυών γίνεται με μη φυσιολογικό τρόπο, με αποτέλεσμα οι μυς που πλήττονται, διαφορετικοί σε κάθε τύπο πάθησης να χάνουν μάζα δηλ ατροφούν με συνέπεια να χάνουν κ δύναμη. Οι μυικές δυστροφίες εμφανίζονται σε νηπιακή ή νεαρή ηλικία. Το πιο χαρακτηριστικό αρχικό σύμπτωμα είναι η εξασθένιση μιάς ή περισσοτέρων μυικών ομάδων,γεγονός που επιφέρει συνήθως καθυστέρηση της ανάπτυξης κ της εκτέλεσης των βασικών κινήσεων π.χ βάδισμα , σωματικές στάσεις.
Η εξέλιξη αυτών των διαταραχών, λιγότερο ή περισσότερο αργή κ σταδιακή, έχει ως αποτέλεσμα με το πέρασμα του χρόνου οι πάσχοντες μύες να μιικραίνουν σε μήκος κ να σκληραίνουν. Για τον λόγο αυτό στις πιο προχωρημένες φάσεις συνήθως προκαλούνται παραμορφώσεις στις αρθρώσεις κ πολλοί ασθενείς υποχρεόνονται να χρησιμοποιούν αναπηρικό αμαξίδιο ή ακόμα κ να παραμένουν κληνήρεις. Επίσης στις πιο σοβαρές περιπτώσεις δυστροφίας μπορεί να έχουμε δυσκολία στην αναπνοή λόγω πάθησης των μυων που συμμετέχουν στις αναπνευστικές κινήσεις, ή καρδιακά προβλήματα λόγω εκφύλισης των μυικών ινών του μυοκαρδίου.
φώτο πηγή internet.
Η φλεγμονή των ορογόνων θυλάκων είναι μια διαταραχή που πλήτει συχνά όσους κάνουν σπόρ ή έχουν έντονη σωματική δραστηριότητα.
ΑΙΤΙΑ
ζελέ = θύλακας
Οι ορογόνοι θύλακοι είναι σάκοι γεμάτοι με ορογόνο υγρό,παρόμοιο μ' εκείνο που βρίσκεται στο εσωτερικό των αρθρώσεων. Βρίσκονται σε διάφορα σημεία του σώματος μεταξύ των επιφανειών των ιστών που υφίστανται τριβές. Οι περισσότεροι απ' αυτούς είναι κοντά στις αρθρώσεις κ η πρωταρχική τους λειτουργία συνίσταται στην απορρόφηση των τριβών, οι οποίες, εάν δεν υπήρχαν οι ορογόνοι θύλακες, θα προκαλούσαν μετατόπιση των μυών κ των τενόντων στους παρακείμενους ιστούς.
Η φλεγμονή των ορογόνων θυλάκων μπορεί να οφείλετε σε ποικίλα αίτια. Ανάμεσα στα πιο συχνά, ξεχωρίζουν τα ελαφριά κ επαναλαμβανόμενα χτυπήματα στις εν λόγω δομές, οι βίαιοι τραυματισμοί κ οι βεβιασμένες επαναλαμβανόμενες κινήσεις που υφίστανται οι παρακείμενοι μύες. Στις περιπτώσεις αυτές, τα συχνότερα σημεία εμφάνισης θυλακίτιδας είναι οι αγκώνες, τα γόνατα κ οι πτέρνες. Πολλές φορές η διαταραχή προσβάλλει τους ορογόνους θυλάκους που βρίσκονται κοντά στην άρθρωση του ώμου. Σ'αυτές τις περιπτώσεις το πιο σύνηθες αίτιο είναι η σταδιακή σκλήρυνση των τενόντων των μυών της περιοχής οι οποίοι ελκυόμενοι προς τη μια ή την άλλη πλεύρα διαβρώνουν κ προκαλούν φλεγμονή στους ορογόνους θυλάκους της περιοχής.
πράσινο = θύλακας
Σε ορισμένες παθήσεις όπως η ουρική αρθρίτιδα ή τη ρευματοειδή αρθρίτιδα, παρατηρείται εναπόθεση κρυστάλλων ή άλλων ουσιών στους ορογόνους θυλάκους που βρίσκονται σε ορισμένες αρθρώσεις οι οποίες αντιδρούν αναπτύσσοντας φλεγμονές.
Κάποιες φορές το αίτιο της θυλακίτιδας είναι μια μόλυνση που προκαλείται απο μικρόβια τα οποία προέρχονται απο άλλους μολυσμένους ιστούς όπως συμβαίνει στην λοιμώδη αρθρίτιδα.
Εκδηλώσεις κ αγωγή
Το βασικό σύμπτωμα είναι πόνος τοπικός που εντείνεται όταν ασκείται πίεση ή τριβή στην περιοχή κ εμποδίζει την πραγματοποιήση των κινήσεων που συμμετέχει η άρθρωση.Εξάλλου η περιοχή που υπάρχει το πρόβλημα παρουσιάζει οίδημα,ερυθρότητα κ θερμακρασία.
Σε κάποιες περιπτώσεις η διαταραχή γίνεται χρόνια κ είναι συνήθη τα οξεία περιστατικά θυλακίτιδας.
Η αγωγή συνιστάται σε ξεκούραση την χορήγηση αναλγητικών κ αντιφλεγμονωδών φαρμάκων-(κάποιες φορές ενέσιμα).
Σε βαριές μορφές θυλακίτιδας μπορεί να πραγματοποιηθεί παροχέτευση μέσω μιας απλής χειρουργικής επέμβασης.
Φυσικοθεραπεία.
Πρόληψη
Η χρήση επιγονατίδων κ στρωμάτων κατά την σωματική άσκηση ή την εργασία σε γονατιστή θέση βοηθά σημαντικά στην πρόληψη της θυλακίτιδας.
Φώτο πηγη internet
Το συγγενές εξάρθρημα του ισχίου είναι μια αρκετά συχνή δυσμορφία που αν διαγνωσθεί εγκαίρως μπορεί να αντιμετωπιστεί αποτελεσματικά μέσω μιας εύκολης οθοπαιδικής αγωγής.
Εικ.1
- Ιερό οστό,2 Λαγόνιο οστό,3 Ισχιακό κύρτωμα,4 Σώμα του ηβικού οστού,5 Ηβική σύμφυση,6 Κοτύλη ,7 Θυροειδές τρήμα
ΑΙΤΙΑ
Το ισχίο βρίσκεται στην ισχιομηριαία αρθρωσή, όπου η κεφαλή του μηριαίου οστού σφαιρικού σχήματος,εκφύεται απο την κοτύλη του λαγονίου οστού.
Υπάρχουν διάφορα στοιχεία που διασφαλίζουν την σταθερότητα της άρθρωσης.
- Αρθρικός θύλακας
- Σύνδεσμοι
- κοτυλοειδής οφρύς (οστικό χείλος που περιβάλει την κοιλότητα)
Ο κοτυλοειδής οφρύς εμποδίζει την κεφαλή του μηριαίου να μετατοπίζεται πρός τα πάνω!
Το συγγενές εξάρθρημα του ισχίου δημιουργείται ακριβώς λόγω ανωμαλίας αυτών των στοιχίων συγράτησης, σε περίπτωση που παρουσιάσουν βλάβη η κεφαλί του μηριαίου μετατοπίζεται λιγότερο ή περισσότερο μακριά απο την κοτύλη.
Για την εμφάνιση της διαταραχής μπορεί να δράσουν διάφοροι παράγοντες: είναι δυνατόν το έμβρυο να μην έχει αρκετό χώρο να κινείται μέσα στην μήτρα λόγω έλλειψης επαρκούς ποσότητας αμνιακού υγρού, είναι επίσης δυνατόν η εμβρυακή ωρίμανση να υφίσταται διαταραχές που να έχουν επίπτωση στο σχηματισμό τον στοιχείων που αποτελούν το ισχίο, ή ο θύλακας κ η αρθρικοί σύνδεσμοι να έχουν ιδιοστασιακά υπερβολική χαλαρότητα.
Βέβαια τα βαθύτερα αίτια δεν είναι γνωστά για τη δυμιουργία αυτών των παραγόντων, αν κ σε μερικές περιπτώσεις είναι εμφανές οτι εξαρτάται απο την κληρονομικότητα καθώς εμφανίζεται περισσότερο σε μερικές οικογένειες κ όχι στο σύνολο του πληθυσμού. Είναι επίσης δυνατόν το εξάρθρημα να δημιουργηθεί κατά την διάρκεια του τοκετού,εάν το μωρό γεννηθεί με ισχιακή προβολή(απο τους γλουτούς).
ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ
Μερικές φορές το μωρό γεννιέται με εξάρθρωση ισχίου, εξαιτίας κάποιου ημιεξαρθρήματος.Πιο σύνηθες είναι την ώρα της γέννησης να υπάρχει απλώς μια χαρακτηριστική δυσμορφία, η οποία συνιστάται σε πλάτυνση της κοιλότητας κ σε ανεπαρκή ανάπτυξη του κοτυλοειδούς οφρύος,γεγονός που ευνοεί την μετατόπιση της κεφαλής του μηριαίου οστού προς τα πάνω μόνο όταν το μωρό αρχίζει να περπατάει.Σε οποιαδήποτε περίπτωση η βλάβη γίνεται εμφανής αφού το μωρό σταθεί όρθιο κ περπατάει.
ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ
Τα συμπτώματα τους πρώτους μήνες δεν είναι εμφανή εκτός κ αν ο παιδίατρος πραγματοποιήσει ειδικές κινήσεις για την ανίχνευσει του προβλήματος.
Μερικές φορές παρατηρείται διόγκωση στην περιοχή.
Άλλες φορές οι υποψίες μπαίνουν όταν το παιδί καθυστερεί να περπατήσει.
ΕΝΔΕΙΞΕΙΣ
- Το βρέφος δείχνει σημάδια πόνου όταν κινούνται τα πόδια του για να το ντύσετε ή να του βάλετε τα παπούτσια.
- Παρατηρείται περιορισμός των κινήσεων των ποδιών κυρίως όταν προσπαθείτε να το απομακρύνετε απο τον άξονα του σώματος.
- Παρατηρείται προεξοχή ή τρίξιμο όταν κινείται ο μηρός του βρέφους
- Παρατηρείται διαφορά μήκους στα πόδια του νηπίου
- Όταν το νήπιο είναι όρθιο είναι αρκετά εμφανής μια ασυμμετρία των καμπυλών της μέσης κ του σχήματος των γλουτών
- Όταν το παιδί βαδίζει πια παρουσιάζει χωλότητα κ μερικές φορές ο τρόπος με τον οποίο περπατάει , αδέξιος, θυμίζει αυτόν της χήνας
ΔΙΑΓΝΩΣΗ
Εάν η δυσμορφία ανιχνευτεί τους πρώτους μήνες της ζωής,η αγωγή βασίζεται στην επανατοποθέτηση της κεφαλής του μηριαίου οστού που έχει υποστεί εξάρθρημα, κ να ακινητοποιηθεί προκειμένου τα αρθρικά στοιχεία να προσαρμοστούν κ να σταθεροποιηθούν στην άρθρωση.
Για να γίνει αυτό χρησιμοποιούνται νάρθηκες ή γύψινοι επίδεσμοι οι οποίοι διατηρούν τα πόδια ανοιχτά για κάμποσους μήνες, συνήθως τουλάχιστον τρείς (3), μέχρι να επαληθευτεί μέχρι ακτινολογικού ελέγχου ότι το πρόβλημα έχει επιλυθεί.
Εάν η δυσμορφία ανιχνευτεί μετά τους έξι μήνες κ ειδικά εάν παρατηρηθεί όταν το παιδί έχει αρχίσει να περπατάει τότε η διαδικασία είναι ελαφρώς πιο περίπλοκη, δεδομένου ότι μπορεί να πραγματοποιηθεί έλξη των κάτω μελών με ειδικά ορθοπαιδικά εργαλεία για μερικές ημέρες ή εβδομάδες προκειμένου το μηριαίο οστό να λάβει την κανονική του θέση, κ μετά ακινοιτοποίηση παρατεταμένη.
Συνολικά αυτή η αγωγή μπορεί να διαρκέσει ένα χρόνο(1).
Τέλος εάν η αγωγή πραγματοποιηθεί όταν το παιδί είναι 7 ή 8 χρόνων , το πρόβλημα δεν επιλύεται με τόσο απλές διαδικασίες:θα χρειαστεί χειρουργείο προκειμένου το μηριαίο οστό να λάβει την κανονική του θέση κ να διασφαλιστεί η σταθερότητα.
ΣΥΧΝΟΤΗΤΑ ΕΜΦΑΝΙΣΗΣ
Υπολογίζεται ότι παρουσιάζουν συγγενές εξάρθρημα ισχίου 2 στα 1.000 νεογένητα στην πλειοψηφία κορίτσια.
Έγκαιρη διάγνωση καλύτερα αποτελέσματα.
Η μεταταρσαλγία είναι ένα σύμπτωμα που περιλαμβάνει την εμφάνιση πόνου στο πέλμα ακριβώς πίσω απο τα δάκτυλα. Η ονομασία της προέρχεται απο τα οστά που υποβαστάζουν το βάρος του σώματος τα μετατάρσια.Η μεταταρσαλγία δεν είναι κάκωση αλλά ενα σύμπτωμα πόνου στη συγκεκριμένη περιοχή του άκρου πόδα.Λ'ογω του ότι η περιοχή αυτή υποβαστάζει το βάρος του σώματος στο περπάτημα στο τρέξιμο στα άλματα παθαίνει συχνά τραυματισμούς. Όταν πρωτοεμφανιστεί ο πόνος στα μετατάρσια είναι πιθανό κάποιος να αντιμετωπίσει τα συμπτώματα χωρίς να ζητήσει ιατρική βοήθεια, ή χωρίς να αναζητήσει τα αίτια που το προκαλούν κ που πολλές φορές οφείλονται σε κάποιες ανεπιθύμητες καταστάσεις όπως το νεύρωμα του Morton τα κατάγματα λόγω καταπόνησης τις ορογονοθυλακίτιδες τις τενοντίτιδες κ σε άτομα μέσης ηλικίας τις αρθρίτιδες.
Στην εικόνα στο Β παρατηρούμε ορογονοθυλακίτιδα του Αχιλείου (ενθεσοπάθεια). Η ενθεσοπάθεια χαρακτηρίζεται από φλεγμονή στην ένθεση, δηλ. στη θέση πρόσφυσης ενός τένοντα πάνω στο οστό.
ΦΩΤΟ ΠΗΓΗ INTERNET.
ΑΙΤΙΑ:
Τα διαστρέμματα προκαλούνται απο υπερβολική διάταση των συνδέσμων κ των υπόλοιπων δομών που σταθεροποιούν μια άρθρωση.
Το αίτιο μπορεί να είναι μια πολύ απότομη κίνηση ένας τραυματισμός ή ένα απλό παραπάτημα. Η βασική προϋπόθεση για διάστρεμμα είναι να γίνει μια κίνηση που η άρθρωση δεν έχει την ικανότητα να εκτελεί.Η καταπόνηση μιας άρθρωσης μπορεί να προκαλέσει μόνο διάταση των συνδέσμων χωρίς να υποστούν ρήξη αλλά πολλές φορές προκαλείται μερική ρωγμή ή πλήρης ρήξη που συνοδεύεται απο κακώσεις στον ινώδη θύλακο που περιβάλλει την άρθρωση.
Αίτιο κακώσεως:
(Κίνηση που δημιουργεί την κάκωση)
Ταξινόμηση κακώσεων:
Είναι ακόμα πιθανό όταν ο σύνδεσμος υποβάλλεται σε έντονη έλξη να μην υποστεί ρήξη αλλά να αποκοληθεί απο το οστό που εκφύεται μαζί με κομμάτι του οστού.Διαστρέμματα μπορεί να συμβούν σε οποιαδήποτε άρθρωση του σκελετού, αλλά πιο συχνό σημείο είναι η άρθρωση του αστραγάλου,οποίος απο μόνος του είναι αρκετά ασταθής κ στηρίζει μεγάλο μέρος του σωματικού βάρους μας.
Εκδηλώσεις
Το πρώτο σύμπτωμα του διαστρέμματος είναι ο πόνος ο οποίος εμφανίζεται αμέσως μετά το ατύχημα, το πρήξιμο της άρθρωσης , το δέρμα γύρω απο την περιοχή γίνεται θερμό κ ερυθρό. Κάποιες φορές εμφανίζονται αιματώματα στην περιοχή εξαιτίας των αγγειακών κακώσεων που συνοδεύουν τις κακώσεις των συνδέσμων.
Αγωγή
Το βασικότερο απο όλα είναι η ανάπαυση
Πάγος
Ανύψωση του ποδιού
Αναλγητικά κ αντιφλεγμονώδη
Ακινητοποίηση με επίδεσμο, νάρθηκα, γυψονάρθηκα, κ σε βαρίες περιπτώσεις γύψος.
Όταν βέβαια το στραμπούληγμα είναι σοβαρό δηλ. έχουμε πλήρη ρήξη ή αποκόληση συνδέσμου τότε θα πραγματοποιήθει χειρουργική επέμβαση.
Επίσης χειρουργική επέμβαση θα γίνει εξαιτίας ελλιπούς αγωγής ή ελλιπούς αποκατάστασης (σε σοβαρές περιπτώσεις).
Φυσικοθεραπευτική αποκατάσταση είναι απαραίτητη.
Και μετά το πέρας της πλήρους αποκατάστασης του ποδιού κατά την διάρκεια κ μόνο των αθλητικών δραστηριοτήτων μια απλή περίδεση με επίδεσμο ή επιστραγαλίδα είναι αρκετά καλό να γίνεται, κ στα δυο πόδια, προληπτικά!
ΦΩΤΟ ΠΗΓΗ INTERNET
Οι μηνίσκοι είναι ινώδεις χόνδροι ημισεληνοειδούς σχήματος, οι οποίοι βρίσκονται μεταξύ των δυο οστών που αρθρώνουν το γόνατο, το μηριαίο κ το κνημιαίο οστό. Οι κακώσεις των μηνίσκων είναι αρκετά συχνές στους αθλητές αλλά κ στην καθημερινή ζωή.
Ανατομία
Σε κάθε γόνατο υπάρχουν δυο μηνίσκοι ένας έσω μηνίσκος κ ένας έξω μηνίσκος, σχηματίζοντας κ οι δυο μαζί το ( 8 ) αν τους κοιτάξουμε απο πάνω.
Καθένας απο τους μηνίσκους βρίσκεται ανάμεσα σε έναν απο τους δυο μηριαίους κονδύλους κ σε ένα απο τα δυο κνημιαία πέταλα. Η παρουσία αυτών των ινοχόνδρινων είναι βασική για τη λειτουργία των γονάτων, καθώς χάρη στο ειδικό σχήμα κ τη σύσταση τους, επιτρέπουν καλύτερη εφαρμογή κ συγχρόνως αποτρέπουν την άμεση τριβή των οστικών άκρων, προσδίδουν καλύτερη σταθερότητα στην άρθρωση κ συμβάλλουν στη στήριξη του φορτίου του σωματικού βάρους κατά το βάδισμα.
Κακώσεις Μηνίσκων
Οποιαδήποτε βεβιασμένη κίνηση του γονάτου , καθώς και οι πτώσεις κ οι τραυματισμοί της περιοχής μπορεί να προκαλέσουν κακώσεις των μηνίσκων. Όπως είναι λογικό πρόκειται για προβλήματα πιο συνηθισμένα στους αθλητές, όπως κ σε ορισμένα επαγγέλματα (ανθρακωρύχους),αλλά μπορεί να συμβούν κ στην καθημερινή ζωή σε περίπτωση ολισθήματος ή απότομης ασυνήθιστης κίνησης. Σε τέτοια περίπτωση είναι δυνατόν ο μηνίσκος να μην μπορεί να μετατοπιστεί σωστά κ να μαγκώσει δηλ. να εγκλωβιστεί κ να συμπιεστεί απο τα οστά ή μπορεί επίσης να δεχτεί υπερβολική έλξη απο τις αρθρικές δομές που είναι συνδεδεμένος.
Τύποι κακώσεων
Το κάταγμα του χόνδρου ( μερική ή ολική ρωγμή του μηνίσκου),κ η ρήξη της προσφύσεως στον αρθρικό θύλακο - δηλ. η αποκόλληση των αρθρικών δομών με τις οποίες είναι ενωμένος.
Τύποι ρήξης
Παράγοντες προδιάθεσης
- Παχυσαρκία
- Ανεπαρκές μυικό σύστημα
- Παρεκτοπίσεις των κνημών
- Απότομη περιστροφή του γονάτου ενώ το πόδι παραμένει σταθερό στο έδαφος
Συμπτώματα κ επιπτώσεις
Όταν δημιουργείται η κάκωση είναι δυνατό να παρατηρηθεί <<τρίξιμο>>.Είναι φυσικό να εμφανιστεί πόνος στο γόνατο καθώς κ φλεγμονή, όμως σιγά σιγά κ τα δυο συμπτώματα υποχωρούν μέχρι που εξαφανίζονται. Ωστόσο η κινητικότητα του γονάτου συνήθως προσβάλλεται σε μεγάλο η μικρό βαθμό, τόσο όταν λυγίζει η άρθρωση όσο, κυρίως όταν επιχειρείται πλήρης έκταση. Εάν έχει αποσπαστεί κάποιο κομμάτι μπορεί να εισχωρήση μέσα στην άρθρωση κ να την κλειδώσει κ το γόνατο να μείνει λυγισμένο. Κάποιες φορές το πρόβλημα επιλύεται μόνο του άλλες πάλι όχι. Εάν πρόκειται για ρήξη της προσφύσεως στον αρθρικό θύλακο ή για μερικό περιφερικό κάταγμα του χόνδρου μπορεί να δημιουργηθεί επούλωση κ, με την κατάλληλη αγωγή, να αποκατασταθεί μέσα σε μερικές εβδομάδες.Όταν όμως η κάκωση προκαλείται στο σώμα του μηνίσκου ή όταν πρόκειται για πλήρες κάταγμα του χόνδρου είναι δυνατόν να μην είναι δυνατή η αυτόματη επούλωση κ χωρίς την κατάλληλη αγωγή η κάκωση γίνεται μόνιμη,Τότε μπορεί να εμφανιστούν επώδυνα επεισόδια σε ορισμένες κινήσεις, κ σε οποιαδήποτε στιγμή μπορεί να δημιουργηθεί αποκλεισμός του γόνατος ή ανεπάρκεια της άρθρώσης, δηλ ιδιαίτερο αίσθημα αστάθειας όταν πατάει κανείς το πόδι στο έδαφος.
Μηχανισμοί ρήξης μηνίσκων
Ρήξη μηνίσκου
Αποκατάσταση ρήξης μηνίσκου
Αρθροσκόπηση
Η αρθροσκοπία είναι μια ιδανική διαγνωστική μέθοδος για την εξέταση των κακώσεων του μηνίσκου κ μάλιστα για τη χειρουργική τους διόρθωση χωρίς να χρειάζεται να διανοιχτεί η άρθρωση.
Η φυσικοθεραπεία είναι ένα στάδιο που ακολουθείται αμέσως μετά το χειρουργείο.
ΦΩΤΟ ΠΗΓΗ INTERNET
Συγγενές εξάρθρημα του ισχίου
Κακώσεις ποδοκνημικής...
Συγγενές εξάρθρημα του ισχίου
ζελέ = θύλακας
πράσινο = θύλακας
Εικ.1
Kenanakis .A. Emmanouel
Kenanakis.A.Emmanouel
